زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش هوش مثبت بر ارزشهای شغلی، رضایتمندی شغلی و خودارزیابی عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز بود که به صورت در دسترس انتخاب شدند. نمونههای انتخابی در یک گروه آزمایش 11 نفره و یک گروه کنترل 11 نفره قرار داده شد. ابتدا پرسشنامه های استاندارد ارزش های کاری آالس)7002(، رضایتمندی شغلی مینه سوتا و ارزیابی عملکرد شغلی کارکنان موتوویدلو و وان اسکاتر )1991( بر روی آنها اجراشد و بهعنوان نمرات پیشآزمون ثبت گردید، سپس پروتکل آموزش هوش مثبت برگرفته از چمین 1991/7017، ترجمۀ کامکار بر روی گروه آزمایش برگزار شد و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. بعد از اتمام جلسات مداخله از هر دو گروه مجدد آزمون گرفته شد و بهعنوان نمرات پس آزمون ثبت گردید)2T). داده های پژوهشی در نرمافزار SPSS نسخه 71 وارد شدند و تجزیهوتحلیل این دادهها در دو بخش توصیفی و استنباطی ارائه گردید. در بخش آمار توصیفی در قالب شاخصهای گرایش مرکزی و پراکندگی همچون میانگین و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد مداخله آموزش هوش مثبت بر ارزشهای شغلی، رضایتمندی شغلی و خودارزیابی عملکرد شغلی معلمان دوره ابتدایی تاثیر دارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش دوره های هوش مثبت به صورت گسترده در آموزش های ضمن خدمت معلمان گنجانده شود.

سندرم هایپرایمونوگلوبین E یک ناهنجاری نادر نقص سیستم ایمنی می باشد که دارای یک الگوی وراثت اتوزومال غالب است. این سندرم تظاهرات کلینیکی متنوعی داشته و توام با ناهنجاری های متعدد می باشد. معمول ترین یافته ها در این سندرم عبارتند از عود آبسه های پوستی (از این رو به آن سندرم جاب گفته می شود)، پنومونی ایجاد کننده پنوماتوسل و سطوح بالای IgE سرم و یافته های بالینی در صورت، دندان و اندام ها. در این مورد بیمار پسر بچه دو ساله ای است که با تظاهرات پوستی مراجعه کرده بود و پس از بررسی کلینیکی و پاراکلینیکی تشخیص بیماری job Syndrome برای بیمار مطرح شد.

1زمینه و هدف در دنیای سازمان ها با توجه به ویژگی ها و نوع ارائه خدمات متفاوتشان، بی شک نقش سازمان آتش نشانی به عنوان یک ارگان حیاتی در یاری رسانی به مردم نیازمند، بسیار ضروری و مهم است. هدف پژوهش پیش رو، تبیین نقش میانجی رضایت شغلی در بررسی تأثیرگذاری سازگاری و تعهد بر عملکرد شغلی کارکنان در مدیریت کردن بحران، آن هم با محوریت سازمان آتش نشانی است.  روش روش پژوهش حاضر، توصیفی همبستگی و از نوع مطالعات کاربردی است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسش نامه هایی استاندارد است و سؤالات در قالب طیف لیکرت مطرح شدند. جامعه آماری، در برگیرنده 80 نفر از کارکنان سازمان آتش نشانی استان قم است که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و از میان آنان نمونه ای به اندازه 60 نفر، به طور کامل پرسش نامه ها را تکمیل کردند. 4 متغیر پژوهش عبارت اند از: سازگاری شغلی، تعهد شغلی، رضایت شغلی و عملکرد شغلی که در بین آن ها رضایت شغلی، متغیری میانجی فرض شد. پایایی داده ها با به کار گیری معیار آلفای کرونباخ و روایی آن ها نیز با کمک 2 شاخص روایی هم گرا و روایی واگرا مورد آزمون و تأیید قرار گرفتند. در پژوهش اخیر، داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم افزار Warp Pls  نسخه 7 مورد سنجش واقع شدند. یافته ها آزمون فرضیه های پژوهش حاضر نشان داد تعهد شغلی بر رضایت شغلی به میزان 69 درصد (با سطح معنی داری 0/001>) تأثیر معنادار دارد. تأثیر سازگاری شغلی بر رضایت شغلی به میزان 17 درصد (با سطح معنی داری 0/087) رد شد و تأثیر متغیر میانجی رضایت شغلی بر عملکرد شغلی با 32 درصد (با سطح معنی داری 0/004>)، نشان دهنده تأیید رابطه رضایت شغلی بر عملکرد شغلی بود. نتیجه گیری نتایج پژوهش حاضر، با در نظر گرفتن شرایط کارکنان سازمان آتش نشانی در زمینه مهار بحران نشان داد تأثیر تعهد شغلی بر عملکرد شغلی با میانجیگری رضایت شغلی دارای تأثیر معنادار 22 درصدی (با سطح معنی داری 0/001>) است، ولی تأثیر سازگاری شغلی بر عملکرد شغلی حتی با در نظر گرفتن متغیر میانجی رضایت شغلی تأیید نشد و با محاسبه ضریب مسیری به اندازه 5 درصد (با سطح معنادار 0/05<) رد شد.